Geometria płaska – podstawowe pojęcia
Powstanie geometrii było związane z koniecznością mierzenia powierzchni pól uprawnych oraz długości i objętości. Słowo geometria pochodzi od greckich słów: ge – ziemia oraz metron – miara.
W starożytności geometryczne metody pomiarów rozwijano m.in. w Babilonii i Egipcie. Około V w. p.n.e. geometria zaczęła się intensywnie rozwijać w Grecji. Jednym z pierwszych uczonych zajmujących się dowodzeniem twierdzeń był Tales z Miletu.
Najważniejszym dziełem starożytnej matematyki są „Elementy” Euklidesa (ok. 300 r. p.n.e.), które zawierały uporządkowany wykład wiedzy matematycznej oparty na aksjomatach i definicjach.
Aksjomaty Euklidesa
- Z dowolnego punktu można poprowadzić prostą do dowolnego innego punktu.
- Ograniczoną prostą można dowolnie przedłużać.
- Z każdego punktu można zakreślić okrąg o dowolnym promieniu.
- Wszystkie kąty proste są równe.
- Jeżeli dwie proste na płaszczyźnie tworzą z przecinającą je prostą kąty jednostronne wewnętrzne o sumie mniejszej od dwóch kątów prostych, to proste te po przedłużeniu przetną się po tej stronie.
Podstawowe pojęcia geometryczne
Twierdzenia o figurach wypukłych
Kąt
Półproste są ramionami kąta, a wspólny punkt jest wierzchołkiem kąta.
Kąt oznaczamy np. ∠AOB. Środkowa litera oznacza wierzchołek kąta.
Rodzaje kątów
- Kąt ostry – ma miarę mniejszą niż 90°.
- Kąt prosty – ma miarę równą 90°.
- Kąt rozwarty – ma miarę większą niż 90° i mniejszą niż 180°.
- Kąt półpełny – ma miarę 180°.
- Kąt wklęsły – ma miarę większą niż 180° i mniejszą niż 360°.
- Kąt pełny – ma miarę 360°.
- Kąt zerowy – ramiona kąta pokrywają się.
Kąty przyległe
Dwa kąty są przyległe, jeśli mają jedno ramię wspólne, a pozostałe ramiona tworzą prostą.
Suma miar kątów przyległych wynosi 180°.