MATEMATYKA
Polub moją stronę:)
VIDEO
Tomasz Grebski
_________

 

 

 

 

     
 

 

MATEMATYCZNY KALENDARZ 2020

"Matematyk na każdy dzień!"

 

Tego jeszcze nie było!

Pierwszy matematyczny kalendarz już jest!

 

Zobacz szczegóły!

 

 

Hipoteza Poincarego
Hipoteza Poincarego

 

Równo sto lat po słynnym programie Hilberta podczas majowej konferencji w Paryżu, Instytut Claya ogłosił listę siedmiu problemów milenijnych, aby uczcić nadchodzące nowe tysiąclecie.

Wyboru problemów dokonał Komitet Naukowy, zaś nagrody finansowe (w wysokości 7 milionów dolarów) ufundował i zapewnił Dyrektoriat Instytutu.

 

Na liście znalazła się Hipoteza Poincarégo (już rozwiązana)

 

Hipoteza Poincarégo – twierdzenie topologii, sformułowane w pracach Henriego Poincarégo w roku 1904. Przez niemal sto lat nie udawało się dowieść jego poprawności lub go obalić. Rozwiązanie tego problemu stało się jednym z problemów milenijnych, ogłoszonych przez Instytut Matematyczny Claya w roku 2000. Ostateczne potwierdzenie hipoteza Poincarégo uzyskała w roku 2006.

Hipoteza: Każda trójwymiarowa zwarta i jednospójna rozmaitość topologiczna bez brzegu jest homeomorficzna ze sferą trójwymiarową.

Dowód potwierdzający prawdziwość hipotezy zawarty jest w pracach rosyjskiego matematyka Grigorija Perelmana, opublikowanych w roku 2003. Jego prace zostały zweryfikowane w roku 2006. Magazyn Science przyznał ostatecznemu rozstrzygnięciu hipotezy miano "naukowego wydarzenia roku 2006".

Podobny problem dla wymiarów innych niż 3 został rozwiązany wcześniej: Stephen Smale podał dowód dla wymiarów większych niż 4, Michael Freedman dla wymiaru 4. Dla wymiarów 1 (okręgu) i 2 (sfery) rozwiązania również znane były od lat.


Zapraszam na film przybliżający ten problem matematyczny:

 


Pierwsza część wykładu prof. Michała Szurka na temat hipotezy Henriego Poincare.

 

Druga część wykładu prof. Michała Szurka na temat hipotezy Henriego Poincare.

 


A poniżej jej twórca tej hipotezy:

 

 

Poincare Henri Jules

ur: 29 kwietnia 1854 w Cité Ducale niedaleko Nancy - Francja

zm: 17 lipca 1912 w Paryżu - Francja


Henri Jules Poincare, wybitny francuski matematyk, fizyk, astronom-teoretyk, przyrodnik i filozof.

W roku 1873 wstąpił do l'Ecole Polytechniąue w Paryżu, a w 1879 zostaje inżynierem górniczym i doktorem nauk matematycznych. W latach 1879-1881 był lektorem na wydziale nauk ścisłych na uniwersytecie w Caen. W roku 1881 został lektorem, a od 1886 r. aż do śmierci był profesorem Sorbony w Paryżu. Należy do największych matematyków francuskich drugiej połowy dziewiętnastego wieku. Jego wykłady co roku obejmowały inne zagadnienia i były publikowane przez słuchaczy. Wykładał fizykę matematyczną i eksperymentalną (doświadczalną), rachunek prawdopodobieństwa, mechanikę nieba.

Jako pierwszy z matematyków sprecyzował istotę dowodów niesprzeczności oraz udowodnił niesprzeczność nieeuklidesowych geometrii. W roku 1906 stworzył - prawie równocześnie z Einsteinem - matematyczne podstawy szczególnej teorii względności w pracy "Sur la dynamiąue de 1'electron". Ten naukowiec teoretyk, który wydał znakomite dzieła z zakresu filozofii nauki "Wartość nauki" (1908), "Nauka i hipoteza" (1908 r.) oraz "Nauka i metoda" (1911 r.) umiał z wielkim mistrzostwem wykorzystać osiągnięcia czystej matematyki dla potrzeb matematyki stosowanej. Charakterystyczną cechą prac naukowych Poincarego w dziedzinie matematyki był nie tylko kierunek klasyczny, równocześnie bowiem wskazał on drogę rozwoju dla nowoczesnej matematyki. Wiele czasu poświęcił teorii równań różniczkowych z algebraicznymi współczynnikami: te prace spowodowały, że zajął się zagadnieniem nowej klasy funkcji przestępnych (transcendentnych), tzw. funkcjami automorficznymi. W pracy tej korzystał między innymi z geometrii Łobaczewskiego. Zajmował się również topologią i podstawami matematyki. Prace Poincarego w dziedzinie fizyki matematycznej dotyczyły również równowagi obracającego się ciała płynnego (1885r.). W roku 1889 Poincare otrzymał nagrodę króla szwedzkiego Oskara za "zagadnienie trzech ciał". W latach 1892 - 1899 ogłosił trzytomową pracę pt. "Les methodes nouvelles de mecaniąue celeste" ("Nowe metody mechaniki nieba"), w której podziela idee Laplace'a. Również jak Laplace, Poincare pracuje nad zagadnieniami rachunku prawdopodobieństwa.

O zasługach Poincarego dla nauki świadczy fakt, że w roku 1887 został członkiem Academie des Sciences w Paryżu, ponadto był członkiem 22 akademii nauk oraz doktorem honorowym 8 uniwersytetów.

Poincare był również filozofem, zwolennikiem machizmu; ulegał wpływom pragmatyzmu i neokantyzmu. Nie przyznawał on obiektywnego istnienia materii i w swych pracach pochwalał poglądy agnostyków. Twierdził, że wartość naukowej teorii znajduje się nie w prawidłowości i odtwarzaniu rzeczywistości, lecz w korzyści i celowości jej zastosowania. Lenin w "Materializmie i empiriokrytycyzmie" (1908 r.) poddał surowej krytyce te filozoficzne poglądy. Poincare umarł w Paryżu 17 lipca 1912 roku.


 

 

 

Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
POLECAM
Mathteacher Matura Tomasz Grebski





 

 

 

 

 

 





Tomasz Grebski

 

Losowa Fotka