MATEMATYKA
Polub moją stronę:)
VIDEO
Tomasz Grębski Tomasz Grębski
 

Świąteczna niespodzianka!

Dostęp do Matematycznej Platformy Edukacyjnej w cenie Abonamentu!

 
 

 



                      

               

 

Darboux Gaston

Darboux Gaston

ur: 14 sierpnia 1842 w Nîmes - Francja

zm: 23 lutego 1917 w Paryżu - Francja


Uczęszczał do liceum w Nimes, a potem do liceum w Montpelier. W 1861r. został studentem Politechniki, a następnie Szkoły Wyższej. Podczas studiów wyszedł na jaw jego wielki talent do matematyki. W Szkole Wyższej opublikował swój pierwszy artykuł na temat powierzchni ortogonalnych. Darboux studiował prace Lame'a, Dupina, Boneta dotyczące ortogonalnych systemów płaszczyznowych. W roku akademickim 1866-1867 został przyjęty do College de France, potem nauczał w Liceum Ludwika Wielkiego (gdzie kształcił się Galois) w latach 1867-1872.

Uogólnił wnioski Kummera podając system zdefiniowany za pomocą pojedynczego równania z wieloma interesującymi własnościami. Zgłosił swoje rezultaty do Akademii Nauk 1 sierpnia 1864 roku. Tego samego dnia Moutard zgłosił, że odkrył ten sam system. Wyniki te zawarte zostały w jego pracy doktorskiej, za którą otrzymał tytuł doktora w 1866 roku. W 1872 został przyjęty do Szkoły Wyższej, gdzie wykładał do 1881 roku. Od 1873 do 1878r. był zastępcą Josepha Liouville w Katedrze Mechaniki Racjonalnej na Sorbonie.

Potem, w 1878 przyjął propozycję pracy pod kierunkiem Chaslesa w Katedrze Wyższej Geometrii, także na Sorbonie. W 1880r. Chasles zmarł i Darboux zastąpił go na stanowisku kierownika katedry, który to urząd piastował, aż do śmierci. W latach 1889-1903 był rówież dziekanem Wydziału Nauk. Zasłużył się w geometrii i analizie. Był kontynuatorem myśli Gasparda Monge'a, kontynuację myśli Darboux możemy dostrzec w pracy Ellie Cartan. Polegając na klasycznych wynikach Monge'a, Gaussa i Dupina w pełni korzystał, na swój własny kreatywny sposób, z wyników pracy kolegów po fachu Bertranda, Bonneta, Ribaucour'a i innych.

W 1875 roku poszedł drogą rozumowania Riemanna, zdefiniował górną i dolną sumę, okreslił całkę, jeśli różnica między górną a dolną sumą w granicy zbiega do zera. W 1873 Drboux napisał artykuł o cyklach, pomiędzy 1887 a 1896 napisał 4 tomową ksiązkę zawierającą większość z jego wcześniejszych prac, nosi tytuł Leçons sur la théorie général des surfaces et les application géométriques du calcul infinitésimal. Tom 4 dzieła jest omówieniem jednej płaszczyzny przesuwającej się po drugiej płaszczyźnie. W szczególności poświęcony jest konfiguracjom geomtrycznym wyznaczonym przez punkty i linie na przesuwającej się płaszczyźnie.

Jego geometryczne dowody dotyczące poruszających się płaszczyzn są tak czyste, jak są proste i piękne. Darboux studiował również problem znalezienia najkrótszego odcinka między dwoma punktami na płaszczyźnie. Zakończył prace na tym obszarze w tym samym czasie Zermelo i Kneser. Zdolności Darboux były oparte na rzadkiej kombinacji geometrycznej wyobraźni i potencjału analitycznego. Mówiono o nim, że nie był sympatyczny dla tych, którzy używali geometrycznych przyczyn do atakowania geometrycznych problemów.

Obecnie jest uznawany za wielkiej rangi matematyka, wgłębiał się w teorię funkcji, algebrę, kinematykę i dynamikę. Darboux był sławnym, ale także wyjątkowym nauczycielem, pisarzem i administratorem. W swojej klasie miał najlepszych. Swoje uznanie dla historii nauki wyrażał w licznych dedykacjach i tablicach. Został wybrany do Towarzystwa Królewskiego w Londynie w 1902. Człoek Petersburskiej Akademii Nauk, od 1884r. członek Francuskiej Akademii Nauk, a w 1900r. został jej sekretarzem. W 1916r. nagrodzony Royal Socienty Sylwester Medal. Otrzymał wiele tytułów za swoją pracę. Ponad 100 towarzystw naukowycz wybrało Darboux na swojego członka.


Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
POLECAM
Tomasz Grebski






 

 

 

Tomasz Grebski

 

Losowa Fotka